Lichtende voorbeelden
Je zou bijna denken dat ik louter negatief ben over mijn eigen inwoners. Misschien wordt het na al die bittere dagboeknotities eens tijd voor wat positieve voorbeelden. Laten we eerlijk zijn: deze stad stikt van de fantastische mensen. Mensen met een groot hart. Mensen die oprecht het goede doen. Daarom hierbij de nominaties voor de Andreas Penning; de prijs voor de meest inspirerende inwoner van Amsterdam. De eerste genomineerde is…
Een aimabele heer
Neem nou die aimabele man van middelbare leeftijd. Hij woont bescheiden, drie hoog achter in een krap tweekamerappartement. Toch opent hij iedere nacht vol overgave zijn deur voor minderjarige meisjes die even nergens anders terechtkunnen. Een warm bed, een beetje persoonlijke aandacht, en de volgende ochtend staan ze weer op de stoep met wat contant geld voor de moeite. Een ware nachtelijke filantroop. Geen woorden maar daden, toch?
Een goede ondernemer
Of loop eens langs de ondernemer met die felgekleurde snoepwinkel in een van mijn drukste winkelstraten. Een vrolijk paradijs, tot de nok toe gevuld met mierzoet lekkers voor de jeugd. Je zou haast vergeten dat de planken vooral dienen als efficiënte witwasmachine voor kapitaal waarvan de herkomst niet helemaal in de boeken past. Maar ach, wie valt er nu over een creatieve boekhouding zolang de etalage naar aardbeienkauwgom ruikt? Een echte zakenman met een gouden hart.
Een goede kinderjuf
Dan is er nog die toegewijde kinderjuf. Consequent gehuld in sluiers, want dat is nu eenmaal haar onwrikbare identiteit. Ze ontfermt zich over de allerkleinsten in een knus lokaaltje, smaakvol aangekleed met kindertekeningen en propagandistische vaandels. Tussen de middag mogen de peuters kleine watermeloentjes schilderen, waarna ze ademloos luisteren naar verhaaltjes over slechte mensen die in een ver land onschuldige kinderen pijn doen. Diversiteit in de dagelijkse praktijk. Schitterend toch?
Een goede moeder
Vergeet bovendien de activistische bakfietsmoeder niet. Iemand die haar kroost al van jongs af aan in de bak laadt voor de volgende demonstratie en de kleintjes onvermoeibaar inwrijft met de harde realiteit. Namelijk dat zij, louter door geboren te zijn in dit bevoorrechte land met zijn donkere verleden, persoonlijk medeverantwoordelijk zijn voor al het mondiale onrecht. Zorgeloos opgroeien zonder allesverzengend schuldgevoel? Dat is zó 2010. Zij kweekt tenminste bewuste burgers.
Een goed bestuurder
Ook heb je natuurlijk de directeur van dat royaal gesubsidieerde, hyper-inclusieve platform. Echt iédereen is er welkom. Verbinding is het ultieme toverwoord. Zolang je maar uit exact de juiste ideologische koker komt, uiteraard. Een spreker met een verkeerd vinkje of een onwelgevallige tweet uit het verleden? Die wordt stilletjes preventief gecanceld. ‘Veiligheid en inclusiviteit’ noemen ze die uitsluiting tegenwoordig. De subsidies stromen overvloedig binnen, lastige vragen vloeien geruisloos weg. Een absolute modelburger.
De goede leider van de ‘rode’ Amsterdamse driehoek
En dan, tot slot, de burgemeester zelf. Zo diepgevoeld meelevend dat zij het slachtoffernarratief van de plegers van de terreurdaad van 7 oktober 2023 van harte onderschrijft. Jongeren die op mijn straten een pogrom aanrichtten, worden met begripvolle woorden en zachte omhelzingen bejegend. Vernielzuchtige, antisemitische haatmarsen worden weggewuifd als begrijpelijke maatschappelijke schuring. “Het mag schuren”, zei ze — en schuurt het dan ook, tot bloedens toe. Een toonbeeld van selectieve barmhartigheid en zorgvuldig gedoseerd mededogen. Wie zou niet opkijken naar zulke inspirerende leiders?
Mocht u in het bovenstaande iets of iemand herkennen: gefeliciteerd met uw nominatie. U woont, met recht, in de meest vooruitstrevende stad van Nederland.
Terug naar het blog → Over IDF →