Briefje voor Liesbeth

Beste Liesbeth,

Steden schrijven niet vaak brieven. Wij zijn gewend dat er over ons wordt geschreven, maar vandaag neem ik zelf de pen ter hand om je te bedanken voor iets wat steeds zeldzamer lijkt te worden: het hardnekkige geloof dat verhalen er echt toe doen.

Ik ben oud genoeg om te weten dat herinneringen kwetsbaar zijn. Getuigen verdwijnen, de tijd schuift op en wat ooit een diep menselijke tragedie was, dreigt langzaam te veranderen in een verzameling feiten die wel worden onthouden, maar niet meer worden gevoeld. Juist daarom zijn de verhalen van overlevenden en hun nabestaanden zo belangrijk. Want waar geschiedenisboeken uitleggen wat er is gebeurd, laten persoonlijke getuigenissen zien wat het betekende om dat te moeten dragen, niet alleen voor één generatie, maar vaak ook voor de generaties daarna.

Al jarenlang wijd je een ongekende hoeveelheid tijd, energie en toewijding aan het verzamelen, publiceren en verspreiden van die verhalen. Dat is geen vanzelfsprekende opgave, zeker niet in een tijd waarin ik merk dat de gevoeligheid voor Joodse pijn niet altijd even vanzelfsprekend is als die voor het leed van anderen. Mijn bestuur spreekt graag over rechtvaardigheid, maar de maatstaven waarmee zij wordt uitgedragen blijken soms opmerkelijk rekbaar. Juist in een klimaat waarin antisemitisme opnieuw de kop opsteekt, openlijk of vermomd als iets anders, is jouw volharding van onschatbare waarde.

Ik draag deze geschiedenis immers nog altijd met me mee. Zij woont in mijn straten, in mijn huizen en in de lege plekken die nooit meer zijn opgevuld. Ik weet daarom hoe kostbaar het is wanneer iemand blijft luisteren, blijft verzamelen en blijft publiceren. Want een verhaal dat wordt doorgegeven, is een vorm van verzet tegen de vergetelheid.

Daarom wilde ik je schrijven. Niet om je te eren, maar om je te bedanken. Omdat ‘roeping’ een woord is dat nog maar zelden wordt gebruikt, terwijl het misschien wel precies beschrijft wat je doet.

Blijf daarom nog lang doorgaan.

Ik ben tenslotte een stad die weet wat er verloren gaat wanneer verhalen verstommen.

Je stad, Amsterdam

Hoor het ook eens van een ander...