Brandbrief
Denkt u dat ik mijn eeuwige martelgang onderging voor een sfeerlamp? Dat ik Ethons vlijmscherpe snavel duldde voor de esthetiek van een designhaard? Ik bracht het vuur niet voor gezelligheid, maar voor beschaving.
Ik stal het vuur omdat de mens zonder vlam een prooidier was. Koud. Kwetsbaar. Kortlevend. Vuur gaf warmte, bescherming, voedsel, techniek, gemeenschap. Zonder vuur geen stad. Zonder vuur geen Amsterdam.
En nu lees ik dat het houtvuur moet verdwijnen. Omdat rook ‘overlast’ geeft.
U spreekt over volksgezondheid. Over fijnstof. Over longfonds-richtlijnen. Wat ik hoor is iets anders: bestuurlijke verkramping en morele zelfgenoegzaamheid.
De mens leeft al honderdduizenden jaren met vuur. Plots doet u alsof het een recente vergissing is. Alsof mijn daad een ontwerpfout was die met een gemeentelijke verordening kan worden rechtgezet.
Dat is historisch kortzichtig en antropologisch naïef.
Zeker, rook kan hinderen. Zoals kou dat doet. Zoals vocht dat doet. Het leven ís risico. Beschaving betekent niet dat elk risico tot nul wordt gereduceerd. Beschaving betekent dat men leert omgaan met de elementen zonder zijn eigen fundamenten te demoniseren.
Uw beleid verraadt een dieper probleem: een mensbeeld dat geen ongemak meer verdraagt. Elke prikkel wordt een crisis. Elke uitstoot een moreel falen. De comfortzone wordt kleiner en kleiner, en u noemt dat vooruitgang.
Dat is geen kracht. Dat is fragiliteit.
Herinnert u zich Pandora? Toen mijn onnozele broer, ondanks mijn waarschuwingen, haar binnenliet en de kruik openging, kwamen ziekte en ellende de wereld in. U lijkt te denken dat door het vuur te verbieden het kwaad weer in die kruik kan worden teruggestopt.
Dat is een illusie.
U bestrijdt symbolen om greep te krijgen op uw angst. U voert beleid dat goed klinkt in campagnes, maar losstaat van wat de mens menselijk maakt.
Ik werd gestraft door Zeus omdat ik de mens autonomie gaf. U straft diezelfde mens nu omdat hij die autonomie gebruikt.
Het verschil? Zeus was tenminste eerlijk over zijn machtsvertoon.
Vraag uzelf af: wilt u een stad van weerbare burgers of een populatie die bij elke geurflard in paniek raakt? Overbescherming ondermijnt de weerstand. Wie elk vuur dooft, kweekt mensen die geen hitte meer verdragen — letterlijk en figuurlijk.
Vuur is geen vijand. Het is de oorsprong. Behandel het met verstand, niet met hysterie.
Prometheus
Terug naar het blog →